Zaterdag 5 juli 2025.
Vandaag weer op tijd opstaan, wekker om 6.30u laten aflopen, want we kunnen ontbijten vanaf 7.30u. Het is bijna 8.45u als we vertrekken.
Jef voelt zich niet tiptop en vertrekt mee in de camionette: slecht geslapen en bij het ontbijt, tijdens de briefing, brak het zweet hem al uit.
We rijden vandaag verder door het land van de Szeklers, het Hongaars gedeelte van Roemenië. De huizen hebben houten omheiningen en mooi snijwerk aan de poortjes. Boven de poortjes zijn er precies huisjes in hout aangebracht, verschillend in grootte naargelang het poortje waar ze op staan, en daar zijn dan gaten ingemaakt, ronde openingen voor tortels, een teken van gastvrijheid!
Een eerste stop is voorzien aan het “Szekler Compass”, een monument voor 18 etnisch-Hongaarse dorpjes.
Tegen 10 voor 11 fietsen we verder: we rijden eerst door Atid, een dorp met veel Roma-inwoners, het parcours is licht golvend, aangenaam om te fietsen. We rijden een flink stuk langs een klein stuwmeer, “Cusmed”. Hier werd het dorpje Bezid Nou onder water gezet, door een project van Ceaucescu. De kerktoren steekt nog gedeeltelijk boven het water uit. Het is een mooie weg rond het meer, met goeie asfalt. Korte, pittige hellinkjes met een stijging van 8 tot 10%. Het gaat goed vooruit, we hebben een sterke groep fietsers bij!
Vanaf het Szekler monument is het een 30tal kilometer tot aan Klub Viktoria waar we deze middag pizza of pasta gaan eten. Ik had gisteren de bestelling al doorgestuurd via WhatsApp (veel afspraken met pensions en restaurants worden in Roemenië gemaakt via WhatsApp…) en had gezegd dat ik vandaag zou laten weten hoe laat we er zouden zijn. Ik laat dan ook weten dat het ongeveer 12 u zal zijn dat ze ons mag verwachten, en krijg onmiddellijk bericht terug dat we dan zullen moeten wachten, want dat ze pas opengaan om 12u.
Precies 2 minuten voor 12 zijn we er, en om 10 na 12 heeft iedereen zijn bestelling voor zich staan.
Het smaakt. Er blijven een aantal pizza -punten over, en Rudy legt die op 1 houten bord, en gaat die aanbieden aan een jong Roma-gezin, die aan de overkant van de straat staan met hun paard en kar. We wisten niet goed of ze het zouden appreciëren of niet, maar Rudy zei dat ze er heel blij mee waren.
Om 13.00u worden de bidons nog eens bijgevuld, en 5 minuten later vertrekken we.
Het is warm, de auto geeft 31 graden aan.
De weg loopt door een glooiend landschap, en we rijden tot aan een kapelletje rechts van de weg.
Gauw wat drinken, bidons vullen en om 14.28u verder naar Biertan.
We zullen op tijd binnen zijn, zodat iedereen wat kan drinken, douchen en dan naar de weerkerk.
Iets na 15.00u zijn we er, we gaan eerst iets drinken in het restaurant met de ridderzaal.
Het plan is beetje veranderd: iedereen heeft andere schoenen/sandalen aangedaan en we gaan eerst, in fietstenue dus, de weerkerk bezoeken. Werelderfgoed, de moeite waard…
En het is nog altijd pokke-heet, volgens de weer-app “maar” 30 graden, maar het zweet loopt er gewoon vanaf…
Daarna de fietsen losmaken (die hadden we met een stalen kabel veilig gezet) en naar het hotel. Een meisje van het restaurant komt mee met de sleutel, en maakt de deur voor ons open. Ze heeft ook de lijst met de nummers van de kamers die wij krijgen. Avondeten is om 19.00 u in het restaurant, ontbijt morgen om 8.30u. Dat is eigenlijk te laat voor ons, want morgen staat er nog een rit van 142 km op het programma met 1584 hoogtemeters, en met een venijnig staartje: een klim van 22 km tot aan het hotel, klimmen van 500 naar 1300 meter..
Ik vraag aan de jongedame of het echt niet vroeger kan, om 8u. Ze belt naar het restaurant en krijgt gelukkig bevestigend antwoord: om 8u kunnen we gaan ontbijten! Oef. Een half uur vroeger vertrekken is welkom, want hoe vroeger, hoe frisser de temperatuur.
Vanavond op het menu in Restaurant Unglerus:
- Boerengroentensoep
- Varkensschnitzel met geroosterde aardappelen en gemengd rauwkostslaatje
- En als dessert ijs.
Frans is ondertussen de camionette gaan halen, bagage uitladen, fietsen in de kelder, en dan douchen en platte rust… (stel ik me voor…)
Tegen half zeven zijn de meesten al aan het restaurant om een aperitiefje te drinken: een pintje met of zonder alcohol, een homemade lemonade…
Om 7 u gaan we aan tafel, in de “ridderzaal”: zware tafels en stoelen, zoals wij denken dat ridders er hadden, ridderhelmen en -zwaarden, een maliënkolder aan de muur. Tijdens het opdienen van de soep vraagt een medewerkster me wie de vegetariër van de groep is, die een pasta napolitana krijgt ipv de schnitzel. Ik kijk haar verbaasd aan en zeg dat we geen vegetarisch gerecht besteld hebben dat iedereen hetzelfde eet.
Een beetje later krijg ik een berichtje van Paul en Ria (zij hebben de hele reis tot in de puntjes geregeld!) dat de manager hen heeft gebeld om te checken hoe het zit met de vegetarische pasta: ja of nee…
Na het eten gaan we met een paar nog iets te drinken kopen in het winkeltje naast de apotheek, en dat buiten op de bank voor winkel opdrinken.
Het is nog altijd warm, er is wel bewolking opgekomen en er zijn vijf druppeltjes regen gevallen, maar daar koelt het dus niet van af.
Morgen laatste fietsdag, ineens zijn de dagen supersnel voorbijgevlogen.
